Ruimde vanochtend tien of elf veldmuizen rondom huis op die daar door onze poezen waren achtergelaten, van sommige was niet meer dan kopje en galletje over. Veldmuizen in overvloed momenteel, zodra de nacht invalt horen we geschreeuw van opgewonden kerkuilen.
Schitterende herfstdag vandaag waarop ik weer eens veel hooi op mijn vork nam. Liet me tegen vieren vermoeid in een tuinstoel zakken, nieuw boek in de hand: Rondom de verwondering: Reflecties over gedichten met zingevende thematiek van Johan Reijmerink.
Las in het voorwoord dat de dichter iets probeert te schrijven wat hij nog nooit gelezen heeft en realiseerde me dat ik thans schilderijen maak die ik nog nooit heb gezien.
Dronk een Fourchette, volmondig meergranentripel uit Ertvelde, die ik nog nooit gedronken had.
Dacht dat veel mensen op een dag maar weinig doen wat ze nog nooit eerder gedaan hebben. Dacht dat dat saai is. Verdomd saai.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten