Dat hij het vaker niet dan wel eens was met de kritieken op zijn poëzie stak John Ashbery niet onder stoelen of banken, of het nu ging om goede of slechte kritiek. Zo maakte hij meer dan eens bezwaar tegen het veelgehoorde kritiekpunt dat zijn gedichten moeilijk zouden zijn: hij was, verweerde hij, namelijk helemaal niet uit op begrijpelijkheid! In het gedicht ‘Today’s Academics’, dat is opgenomen in de bundel Can You Hear, Bird (1995), foetert Ashbery op critici die meenden dat hij zijn beste werken al geschreven had (na Can You Hear, Bird zouden nog twaalf bundels verschijnen). Overigens is ‘Today’s Academics’ geen makkelijk vers: wie of wat worden voorgesteld als ‘vliegende eekhoorns’? Zijn reeds geschreven gedichten?
DE ACADEMICI VAN VANDAAG
Nogmaals: wat de criticus dwingt zijn
agenda in vervlochten tekstualiteiten te verbergen en zo
het verleden oog in oog te brengen met zijn nu
is niet vlerkerig, maar zowel onnozel als fout.
Het verleden zal het moeten zien te rooien met pure durf
of charme, geheel in lijn met zijn nei-
ging om zaken te reduceren en te romantiseren. De
wijze waarop pijn begint. De vliegende eekhoorns van
dit bijzondere regenwoud mokken tijdens hun vlucht;
het publiek heeft alles al gedaan wat het voor hen kon
doen; en het pure licht van hun onderneming
getuigt van de bescheidenheid van het programma: ‘slechts?’
anarchie. Dat de mannen in gespikkelde pakken
en stropdassen zich ermee gaan bemoeien is weer een nagel
aan hun doodskist. Deze corpulente bromberen ver-
heffen geen enkele onderneming en hebben ongeveer evenveel gelijk
als het weer dat ooit heeft. En dat alles in mijn tijd.
Nog meer meteorenmagie. Zo lijkt het wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten